اين نوشته اي است از دوست خوبم SH كه در قسمت نظرات قرار داده بود ، حيفم آمد از آن يك پست نسازم !
چرا افسرده شويم؟ مگر ما در انتخابات باخته ايم؟ كيست كه نداند ما در انتخابات پيروز شده ايم و احمدي نژاد با زور و پول ما و ابزارهاي دولتي اش و درست كردن راي هاي قلابي و تكيه بر نيروي زور و اسلحه در توهم است كه برنده انتخابات شده است؟ ما مي دانيم كه حداقل سي ميليون نفر هستيم و با فرزندانمان چهل ميليون نفر و بلكه بيشتر مي شويم، پانزده ميليون هم كه يا راي ندادند يا نگذاشتند راي بدهند، پس احمدي نژاد اگر بتواند تائيد شوراي نگهبان و رهبري را هم بگيرد، رئيس جمهور اقليت است. رئيس جمهورهاي ما موسوي و كروبي و رضايي اند. او حتي رئيس جمهور ايران هم نيست. چطور مي توان كسي را كه با ترفند و دروغ و تقلب راي ما را دزديده است رئيس جمهور ايران ناميد؟
احمدي نژاد و طرفدارانش بدانند كه ما خسته و نااميد نمي شويم. چهار سال ديگر صبر مي كنيم. در اين چهار سال بدون اهميت دادن به او، بدون اينكه به او اميدي داشته باشيم، بدون اينكه براي او ارزشي قائل باشيم، زتدگي مان را ادامه مي دهيم ، زجر مديريت دروغ و خرافاتي او را تحمل مي كنيم و به خاطر بي آبرو شدن ايران در جهان رنج مي بريم. اما ما براي زنده ماندن به عشق، به دوست داشتن و به هوا نياز داريم كه او نمي تواند اين ها را از ما بگيرد. بگذار احمدي نژاد باز هم سرمايه هاي ملي مان را به تاراج دهد. بگذار جوانان ما را در گشت هاي ارشادش كتك بزند و دانشجويان مان را از تحصيل محروم كند. ما فقير و فقير تر مي شويم و پول مان به جيب وزراي احمدي نژاد و بيگانگان مي رود اما صبر مي كنيم، چهار سال ديگر صبر مي كنبم و دوباره آراي مان را در صندوق مي اندازيم تا كسي را كه مي خواهيم انتخاب مي كنيم. اگر چهار سال ديگر، آنان كه احمدي نژاد را به ما تحميل كردند باز هم احمدي نژاد ديگري از آستين شان بيرون بياورند و با تقلب به ما تحميل كنند، باز هم صبر مي كنيم و زندگي مان را مي كنيم و به خاطر تاراج رفتن و نابود شدن سرزمين مان رنج مي كشيم.
سرانجام روزي مي رسد كه نسل بربريت و جهالت و دروغ و فريب از اين مملكت رخت ببندد. آن وقت فرزندان ما با تجربه ترين و خوشحال ترين و با نشاط ترين نسل در دنيا خواهند بود چون تا ابد اجازه ظهور امثال احمدي نژاد را در اين سرزمين نخواهند داد و اشتباهات ما را تكرار نخواهند كرد.
پس ما خوشحاليم اما دل او و طرفدارانش در آتش خشم و سياهي و كينه مي سوزد و زهرخند تنهايي و و منفور بودن بر لبانشان مي نشيند و هيچ وقت از ته دل نخواهند خنديد. ما برنده ايم. ما در كنار يكديگر شاديم و آنها لياقت شريك شدن در شادي ما را ندارند. چون به حكومت دروغ آنها تن نمي سپاريم و براي ما غريبه هايي هستند كه سرزمين مان را با دروغ و فريب و زور تصرف كرده اند. بخش وسيعي از تاريخ سرزمين ما را امثال احمدي نژاد نابود كرده اند و ما هنوز از پا نيفتاده ايم.
ما به خاطر وطن مان كه اسير نالايقان شده است زجر مي كشيم اما در سينه قلبي داريم كه براي صداقت و راستي و نشاط مي تپد، در حاليكه آنها به جاي قلب ، سنگ در دلشان است ، به جاي زبان بايد با چماق سخن بگويند و به جاي مغز و منطق، خرافات و هاله ي نور آرام شان مي كند.
تفالي به حافظ زدم و جوابي گرفتم كه شما را هم از فيض آن بي نصيب نمي گذارم:
واعظان كاين جلوه در محراب و منبر مي كنند
چون به خلوت مي روند آن كار ديگر مي كنند
گوئيا باور نمي دارند روز داوري
كاين همه قلب و دغل در كار داور مي كنند